సమాజంలో ఏ మూల ఏం జరిగినా చీకటిని చీల్చుకుని నిజాలను వెలికితీసేది జర్నలిస్టులే. నిత్యం ప్రజల కష్టాలను స్వయంగా చూస్తూ, పాలనలోని లొసుగులను ఎండగడుతూ, ప్రభుత్వానికీ ప్రజలకూ మధ్య వారధిగా నిలిచేవారు వారే. చట్టాలపై పట్టు, పాలనా వ్యవస్థపై అవగాహన, ప్రజల నాడి తెలిసిన అనుభవం అన్నీ వీరి సొంతం. ప్రజాస్వామ్యానికి నాలుగో స్తంభంగా నిలిచే ఈ కలం యోధులను కనీసం వార్డు కౌన్సిలర్‌గానైనా చట్టసభలకు పంపే సాహసం నేటి రాజకీయ పార్టీలు ఎందుకు చేయలేకపోతున్నాయి?
సమాధానం ఒక్కటే—నేటి రాజకీయాల్లో ప్రజాసేవ అర్హత కాదు; కేవలం ధనబలం, కుల సమీకరణాలే పరమావధిగా మారాయి.
ప్రజాస్వామ్యమా? వేలంపాటా?
ఒకప్పుడు ప్రజా సమస్యలపై పోరాడినవారు, నిజాయితీపరులు ఎన్నికల్లో నిలబడి గెలిచేవారు. కానీ నేడు వ్యవస్థ పూర్తిగా వ్యాపారమయమైంది. స్థానిక సంస్థల నుంచి అసెంబ్లీ దాకా ప్రజాస్వామ్యం ఒక బహిరంగ మార్కెట్‌లా మారిపోయింది:
* వార్డు కౌన్సిలర్ / ఎంపీటీసీ: రూ. 10 లక్షల నుంచి 20 లక్షలు
* గ్రామ సర్పంచ్: రూ. 10 లక్షల నుంచి 50 లక్షలు
* జెడ్పీటీసీ: రూ. 20 లక్షల నుంచి 50 లక్షలు
* నగర మేయర్ / మున్సిపల్ చైర్మన్: రూ. 5 కోట్ల నుంచి 20 కోట్లు
* ఎమ్మెల్యే స్థానం: రూ. 50 కోట్ల నుంచి 100 కోట్లు!
ఇవి ఎన్నికల కమిషన్ నిర్ణయించిన ఖర్చులు కావు; గెలవడానికి పార్టీలు, నాయకులు నిర్ణయించుకున్న అనధికారిక ‘రేట్ కార్డులు’. ప్రజాసేవ చేయాలనే తపన, నిబద్ధత గల జర్నలిస్టుకు, నిస్వార్థ నాయకుడికి ఈ ధన ప్రవాహంలో నిలబడే అవకాశం ఎక్కడిది?
సేవ కాదు… ఇది ఐదేళ్ల లాభసాటి వ్యాపారం
కోట్లు కుమ్మరించి గెలిచిన నాయకుడు ప్రజాసంక్షేమం కోసం పనిచేస్తాడనుకోవడం భ్రమే అవుతుంది. ఎన్నికల్లో పెట్టిన ప్రతి రూపాయిని వడ్డీతో సహా రాబట్టుకోవడమే వారి ఏకైక లక్ష్యం.
* నాసిరకం రోడ్లు, అసంపూర్తి డ్రైనేజీ పనులు
* సంక్షేమ పథకాల్లో పర్సంటేజీల దందా
* కాంట్రాక్టుల్లో కమీషన్ల వేట
* విలువైన ప్రభుత్వ స్థలాల ఆక్రమణలు
పదవి చేపట్టిన మరుక్షణం నుంచే తదుపరి ఎన్నికల కోసం మరో వంద కోట్లు పోగేసే పని మొదలవుతుంది. పార్టీలు కోరుకుంటున్నది ప్రశ్నించే గొంతులను కాదు; తమ అవినీతిని సమర్థిస్తూ తలూపే బానిసలను. అందుకే సమస్యలపై రాజీపడని జర్నలిస్టులు, మేధావులు ఈ పార్టీల కంటికి ఆనరు.
సమాజానికి నాయకులు బాధ్యతా? భారమా?
కోట్లకు అమ్ముడుపోయే టికెట్లు తెచ్చుకుని, మద్యం, డబ్బు పంచి గెలిచే నాయకులు ప్రజలకు బాధ్యతగా మిగులుతారా లేక మోయలేని భారంగా మారతారా? ఎన్నికల సమయంలో వచ్చే రెండు వేల నోటుకో, మద్యం సీసాకో ఆశపడి ఓటేస్తే.. ఐదేళ్లపాటు మంచి విద్య, మెరుగైన వైద్యం, స్వచ్ఛమైన తాగునీరు, మన బిడ్డల భవిష్యత్తును బలిపీఠం ఎక్కించినట్లే.
ప్రజాస్వామ్యాన్ని గాడి తప్పిస్తున్న ఈ ధనరాజకీయాల విషవలయాన్ని బద్దలు కొట్టాల్సిన బాధ్యత ప్రజలపైనే ఉంది.
పార్టీల తీరు మారాలి, నిజమైన ప్రజానాయకులు కళ్లు తెరవాలి. అంతకంటే ముఖ్యంగా ఓటరు ఆలోచనలో విప్లవం రావాలి. “డబ్బులిచ్చి ఓట్లు కొనడం నేరమైతే… డబ్బులు తీసుకుని ఓటేయడం మహాపాపం” అని సమాజం ఎలుగెత్తి చాటినప్పుడే నిజాయితీపరులకు, సమాజ హితం కోరే జర్నలిస్టులకు చట్టసభల్లో స్థానం దక్కుతుంది. గాడి తప్పిన ప్రజాస్వామ్యం మళ్లీ సరైన దారిలోకి వస్తుంది.
